Budownictwo pasywne

Budynek pasywny jest szczególnym typem budynku energooszczędnego, o ekstremalnie niskim zapotrzebowaniu na energię do ogrzewania, nieprzekraczającym 15 kWh/(m2∙rok)[1]. Dom musi również spełniać warunek ograniczonego zużycia energii pierwotnej. Wielkość ta powinna wynosić nie więcej niż 120 kWh/m² rocznie[2].

Komfort cieplny jest zapewniony dzięki tak zwanym „pasywnym” źródłom ciepła, czyli mieszkańcom, urządzeniom elektrycznym, energii słonecznej, oraz odzysku ciepła z wentylacji i ewentualnie dogrzaniu powietrza świeżego. Technologie budowania domów pasywnych pozwalają zaoszczędzić do 80% energii[1] i ograniczyć tradycyjne systemy ogrzewania do minimum.

Budynek pasywny charakteryzuje się niewielkim stosunkiem powierzchni zewnętrznej do kubatury (0,8-1), dlatego jego bryła powinna być zwarta. Ilość narożników oraz załamań ścian, gdzie dochodzi do najintensywniejszej wymiany ciepła, musi być jak najmniejsza. Kształt domu pasywnego umożliwia optymalne wykorzystanie ciepła słonecznego, dlatego dobrym rozwiązaniem jest dach jednospadowy, dzięki któremu ściana ustawiona na południe ma większą powierzchnię niż ściana północna. Okna powinny być umieszczone w ścianach wysoko, tak, aby w zimie, gdy słońce pada pod najmniejszym kątem, ogrzewało masywne ściany wewnętrzne, które akumulują ciepło. Ściany powinny być pomalowane dodatkowo na ciemny kolor. Natomiast latem promienie słoneczne są częściowo odbijane przez okap dachu i nie padają na ściany wewnątrz domu, przy odpowiednim doborze wielkości okien.

W budownictwie pasywnym stosuje się okna o współczynniku U mieszczącym się w zakresie od 0,6 do 0,9 W/(m2∙rok) z potrójnymi szybami, wewnątrz których znajduje się gaz (argon lub krypton)[1]. Tafle szkła pokrywa się powłokami niskoemisyjnymi z tlenków metali, które w sposób selektywny przepuszczają promieniowanie cieplne. Przepuszczają one promieniowanie słoneczne o krótkiej długości fali wpadające do pomieszczenia, natomiast odbijają fale długie, dlatego ciepło nie „ucieka” na zewnątrz. Niektóre okna mogą pracować również w trybie letnim blokując promieniowanie podczerwone od zewnątrz i ograniczając nagrzewanie się pomieszczeń. Domy pasywne wykonuje się w technologiach zapewniających odpowiednią izolacyjność termiczną. Wymagana wartość współczynnika przenikania ciepła U przez każdą przegrodę wynosi 0,15 W/(m2∙rok)[1]. Poza tym, niezwykle ważne jest wyeliminowanie wszelkich mostków termicznych (czyli miejsc, w których współczynnik przewodzenia ciepła λ jest wysoki), które mogą występować w przerwach warstwy izolacyjnej, przyłączach i przejściach instalacji oraz stykach różnych materiałów. Pozornie drobne usterki, do których nie przywiązuje się wagi budownictwie tradycyjnym, są nie do przyjęcia w budownictwie pasywnym.
                                                                                                    
OSZCZĘDNOŚĆ   KOMFORT   BEZPIECZEŃSTWO   EKOLOGIA   NOWOCZESNOŚĆ
Copyright © 2019 firma budowlana budownictwo pasywne energooszczedne | MARKO. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.
Kreacja: DM Studio